تبليغاتX
تنها غریب بی کس - پرواز با خورشيد
     لینک دوستان


      خانه نیلوفری
      سایت ریاست جمهوری
      ملینا
      دختران خاطره
      عشق جاودان
      لوسي خانم
      هوليا
      برنامه.علمي.اموزشي
      فائزه خانم
      عشق اتشين
      خبر ساري
      طراحی رایگان قالب وحرفه ای ترین قالب ها
      اتش عشق
      جک اس ام اس
      عکس مکس666
      ابجي گلم حنانه
      احسان
      طراحی وب سایت
      قالب وبلاگ
     لینک روزانه


      شیرازیها
آرشیو پیوندهای روزانه







 RSS 


جدیدترین کد آهنگ


تنها غریب بی کس

تقدیم به کسانی که زندگیشان به رنگ غم نمناکی اشک و لحظه جدایی پیوند خورده

پرواز با خورشيد
جمعه چهاردهم دی 1386-0:55 AM

 

 

            بگذار ، كه بر شاخه اين صبح دلاويز
            بنشينم و از عشق سرودي بسرايم .
            آنگاه ، به صد شوق ، چو مرغان سبكبال ،
            پر گيرم ازين بام و به سوي تو بيايم

            خورشيد از آن دور ، از آن قله پر برق
            آغوش كند باز ، همه مهر ، همه ناز
            سيمرغ طلايي پرو بالي ست كه – چون من –
            از لانه برون آمده ، دارد سر پرواز

            پرواز به آنجا كه نشاط است و اميدست
            پرواز به آنجا كه سرود است و سرورست .
            آنجا كه ، سراپاي تو ، در روشني صبح
            روياي شرابي ست كه در جام بلور است .

            آنجا كه سحر ، گونه گلگون تو در خواب
            از بوسه خورشيد ، چو برگ گل ناز است ،
            آنجا كه من از روزن هر اختر شبگرد ،
            چشمم به تماشا و تمناي تو باز است !

            من نيز چو خورشيد ، دلم زنده به عشق است .
            راه دل خود را ، نتوانم كه نپويم
            هر صبح ، در آيينه جادويي خورشيد
            چون مي نگرم ، او همه من ، من همه اويم !

            او ، روشني و گرمي بازار وجود است .
            در سينه من نيز ، دلي گرم تر از اوست .
            او يك سرآسوده به بالين ننهادست
            من نيز به سر مي دوم اندر طلب دوست .

            ما هردو ، در اين صبح طربناك بهاري
            از خلوت و خاموشي شب ، پا به فراريم
            ما هر دو ، در آغوش پر از مهر طبيعت
            با ديده جان ، محو تماشاي بهاريم .

            ما ، آتش افتاده به نيزار ملاليم ،
            ما عاشق نوريم و سروريم و صفاييم ،
            بگذار كه – سرمست و غزل خوان – من و خورشيد :
            بالي بگشاييم و به سوي تو بياييم .


 |  نویسنده : ۩۞۩یه تنها۩۞۩  |  گروه اجتماعی  |  لينک به نوشته