براي تو سرودم شعر تلخم را
و مي دانم كه در قاموس كولي ماندگاري نيست
و اين تكرار تكرار است
من از شهر تو خواهم رفت
من از يادتو خواهم رفت
و مي دانم كه از يادم نخواهي رفت
چه غمگين است بدرودم
خداحافظ خداحافظ

از اون بالا نگاه کردم زمین منو صدا می زد

                                 یکی می گفت بپر پایین یکی تو قلبم جا می زد

                                        وقت تموم کردن کار شهامت دل بریدن

                                          خط کشیدن دور همه به حس پرواز رسیدن

                  حالا باید چیکار کنم خاطره هاتو خط زنم

   کاری که اینجا ندارم گذشتنو خوب بلدم

 برای گریه کردنات یکی دو روزی کافیه

 سیاه بپوش برای من اینم برای قافیه!

              فقط من از اینجا میرم فکر نکنم چیزی بشه

                                نه آسمون زمین میاد نه ابری بارونی می شه

از اون بالا نگاه کردم زمین منو صدا می زد

                                 یکی می گفت بپر پایین یکی تو قلبم جا می زد

                                        وقت تموم کردن کار شهامت دل بریدن

                                          خط کشیدن دور همه به حس پرواز رسیدن

                  حالا باید چیکار کنم خاطره هاتو خط زنم

   کاری که اینجا ندارم گذشتنو خوب بلدم

 برای گریه کردنات یکی دو روزی کافیه

 سیاه بپوش برای من اینم برای قافیه!

              فقط من از اینجا میرم فکر نکنم چیزی بشه

                                نه آسمون زمین میاد نه ابری بارونی می شه

عشق ضریب دو نگاه نمیدنم یا اینکه حدیث یه گناه نمیدونم

تو مال اینجا نیستی تو جات تو آسمون

بیچاره اون دلی که قدر تورو ندونه

تو از نگاه تشنه جاری شدی بباری

رها شدی تو انگار بارون بی قراری

بارون و یی قرارم همش در انتظارم

اون نمیاد به خونه تا کی باید ببارم

بغضتو از تو سینه خالی بکن می تونی

تو پاک و مهربونی قدر منو می دونی

تو مال اینجا نیستی تو خیلی مهربونی

عاشق                           عاشق تر

نبود در تار و پودش           ديدي گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@@   نبودش  @@@@@@@@@@

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه ديدار اين خونه

فقط  خوابه ، تو كه رفتي هواي  خونه تب داره  ،  داره  از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ،  بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكر نمي كردي نمونده پيشت، ديدي رفت ودل ما رو سوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جاي كفتر و  گنجشك  كلاغاي

سياه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابيده  توي  دنياي خاموشي  ،   ديگه  ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشي  ،  شده كارش فراموشي  ،  ديگه  بارون  نمي

باره  اگر چه  ابر سياه  ،  تو كه  نيستي  توي  اين خونه ،   ديگه  آشفته

بازاريست  ،  تموم  گل ها  خشكيدن مثل خار بيابون ها ،  ديگه  از

رنگ  و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

تو مي ميرم ، ولي

تا لحظه مردن

نمي گيرم

دل از

تو