سپاس و ستايش دانشگاه آزاد را ، که ترکش موجب بي مدرکي است و به کلاس اندرش مزيد در به دري
، هر ترمي که آغاز مي شود موجب
پرداخت زر است و چون به پايان رسد مايه ضرر ، پس در هر سال دو ترم موجود و بر هر ترمي شهريه اي واجب
 ..... از جيب و جان که بر آيد ...... کز عهده خرجش به در آي

  تفاوتهاي خون و اشک 1.خون قرمزه رنگه عشقه ، اشک بيرنگه درد عشقه . 2.خون وقتي مياد بيرون ميسوزه
 اما اشک اول ميسوزه بعد بيرون مياد. 3.خون مال زخم جسمه ولي اشک مال زخم روحه. 4.جاي زخم خون
خوب ميشه ولي مال اشک خوب نميشه. 5.خون هميشه مال درد و غمه ولي اشک بعضي وقتا مال خوشحاليه

نشاني از تو ندارم اما نشاني ام را براي تو مي نويسم: درعصرهاي انتظار،به حوالي بي کسي قدم بگذار! خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو! کلبه ي غريبي ام را پيدا کن، کناربيدمجنون خزان زده و کنارمرداب ارزوهاي رنگي ام! درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو! حرير غمش را کنار بزن! مرا مي يابي

اگه يه روز گرم و آفتابی در شهری مثل لندن به جاهای پر رفت و آمد و توريستی سری بزنين، در گوشه و کنار پياده روها، هنرمندانی رو می تونين ببينين که هر کدوم مشغول سرگرم کردن مردم هستنن و سعی می کنن که جلب توجه کنن. يکی شعبده بازی می کنه، يکی حرکات اکروباتيک از خودش در مياره و يکی هم خودش رو رنگ کرده و ادای يک مجسمه يا شخصيت معروف رو در مياره. اما چيز ديگه ای که ممکنه ببينين، هنرمندانی هستن که نقاشی می کنن، البته نه روی کاغذ يا بوم نقاشی و با رنگ روغن، بلکه روی آسفالت يا سنگفرش پياده رو و با گچ های رنگی. موضوعاتی که اين هنرمندان کار می کنن کاملا متنوعه و به "نقاشی روی پياده رو" (Pavement Drawing) معروفه و با باريدن بارون و برف يا به مرور زمان پاک ميشه، يعنی تمام زحمتی که هنرمند می کشه و تمام وقتی که می ذاره به راحتی ممکنه از بين بره. در حين کشيدن نقاشی يا بعد از اتمامش، معمولا مردمی که می ايستن و نقاشی رو تماشا می کنن به نقاش يه مبلغی هم پول ميدن. پيکاسوی پياده رو جوليان بيور (Julian Beever) نقاش انگليسيه که در بلژيک زندگی می کنه و بيش از ده سال روی پياده روی شهرهای مختلف در انگلستان، هلند، آلمان، فرانسه، اتريش، بلژيک، آمريکا و استراليا نقاشی کشيده. چيزی که نقاشی های جوليان بيور رو از بقيه متمايز می کنه، حالت سه بعدی اونهاست که وقتی از يه زاويه خاص بهشون نگاه بشه، بيننده احساس می کنه که نقاشی حجم داره.. او با استفاده از خطای چشم، در نقاشی هاش يه جور عمق ايجاد می کنه که از حالت دو بعدی نقاشی رو خارج می کنه. روش کارش هم اينه که در طی انجام نقاشی يه دوربين عکاسی رو با فاصله مشخصی روی سه پايه قرار ميده و مرتبا از درون لنز دوربين، نقاشی رو تحت نظر می گيره و اندازه گيری های طرح نهايی رو هم از طريق لنز دورينش انجام ميده. معمولا او هر نقاشی رو در طی سه روز تکميل می کنه که اگر البته در حين انجام کار با بدشانسی مواجه بشه و هوا بارونی يا برفی بشه، به اين معنيه که تمام زحمتش بر باد رفته. اما وقتی که موفق به اتمام يک نقاشی بشه در انتها عکسی که از کارش می گيره، زحمتی که کشيده رو جاودانه می کنه و خودش هم خيالش راحت ميشه که يه نقاشی ديگه رو هم تمام کرده. هنر برای مردم جوليان هنرش رو متعلق به همه می دونه، آدمايی که به موزه يا نمايشگاه نميرن. او معتقده که هنر نبايد در موزه ها، کتابخانه ها و کتابها حبس بشه و همه مردم می تونن ازش لذت ببرن. هنر فقط متعلق به متخصصان، منتقدان و روشنفکران نبايد باشه. او همونطور که مشغول کشيدن نقاشيه، رهگذران به سراغش ميرن و از او درباره هنرش، نظرش در مورد سياست و زندگی سئوال می کنن. البته بعضی ها هم به نقاشی های او به چشم گرافيتی نگاه می کنن و فکر می کنن که اونها باعث کثيف شدن چهره خيابونها و شهرشون ميشه، اما بيشتر مردم کارهای او رو دوست دارن. همانگونه که گفته شد جوليان بيور (Julian Beever) نقاش انگليسيه که در بلژيک زندگی می کنه و بيش از ده سال روی پياده روی شهرهای مختلف در انگلستان، هلند، آلمان، فرانسه، اتريش، بلژيک، آمريکا و استراليا نقاشی کشيده. چيزی که نقاشی های جوليان بيور رو از بقيه متمايز می کنه، حالت سه بعدی اونهاست که وقتی از يه زاويه خاص بهشون نگاه بشه، بيننده احساس می کنه که نقاشی حجم داره.. عکسهای زیر مراحل نقاشی کردن برروی پیاده رو نشان می دهند. و این هم نقاشی های سه بعدی ایشان بر کف پياده روها

يک فيلم چينی حماسی- تاريخی که اخيرا در چين به روی پرده رفته، به دليل صحنه های جنجال برانگيزش، با استقبال بسيار تماشاگران در اين کشور روبرو شده است. توجه بسياری از تماشاگران به صحنه های عريان در فيلم 'نفرين گل طلايی' که در اولين آخر هفته نمايش خود ۱۲.۳ ميليون دلار (۹۶ ميليون يوان) فروش کرد، جلب شده است. مباحثات بسياری در ميان تماشاگران اين فيلم در چين بر روی اينترنت در باره اينکه آيا اين فيلم را می توان فيلمی با صحنه های شهوانی خواند يا خير، آغاز شده است. نکته جالب تر آن است که خبرگزاری ميانه روی دولتی، حضور گنگ لی بازيگر اصلی را در اين فيلم"شگفتی برانگيز" خوانده است. اين فيلم ۴۵ ميليون دلاری حماسی، ماجرای توطئه ای عشقی در سلسله تانگ است که نمايش افتتاحيه آن در آخر هفته با بيشترين فروش در ميان فيلم های چينی در اين کشور روبرو شد. اما لباس های فيلم و يا نبودنشان در فيلم باعث تعجب بسياری در اينترنت و همچنين محافل رسمی شده است. 'گرايش غربی' خبرگزاری شين هوا می گويد: "شگفت ترين و خيره کننده ترين نقش اين فيلم توسط گنگ لی بازی می شود که در نقش ملکه ظاهر می شود و سينه هايش چنان در لباس تنگش جا گرفته اند که توجه تماشاگر را به خود جلب می کنند." سايت چينی سوهو دات کام ، به تنهايی در اين باره ۸۰۰۰ نظر (کامنت) دريافت کرده است. در يکی از اين نظرات يک کاربر اينترنت نوشته است: "با چنين لباس هايی، شايد شما فکر کنيد که چين آزادتر از آمريکا است." کاربر ديگری گفته است که "اين فيلم با ناديده گرفتن احساسات مردم، گرايشی غربی را چاشنی فيلم کرده است." يک کاربر ديگر به نام 'باند' نيز نوشته است: "آن چه از اين فيلم در خاطر من مانده است نه صحنه های جنگی آن بلکه صحنه های عريان آن است." گنگ لی که درفيلم 'تبهکاران ميامی' (Miami Vice) نيز بازی کرده بود، از پوشيدن اين لباس تنگ به اين عنوان که در برگيرنده مد رايج در سلسله تانگ بوده، دفاع کرده است. وی گفت: "اين لباس ها زيبايی اندام زنانه را به نمايش می گذارند. ما هيچ حس خطر يا زشت بودن برای پوشيدن چنين لباس هايی نداشتيم."

گروه راک انگلیسی پینک فلو ید در سال 1965 کار خود را آغاز کرد در ابتدا سید برت رهبری گروه را به عهده داشت و تا سال 1968 با این گروه باقی ماند در سال 1968 سید برت بدلیل ناراحتی روحی مجبور به ترک گروه گردید دیو ید گیلمور که گیتاریست بسیار ورزیده ای بود در این زمان بجای برت وارد گروه شد پس از سید برت ، راجر واترز که سازنده بیشترین آهنگها و سراینده ترانه ها بود تقریبا رهبری گروه را بعهده گرفت همکاری راجر واترز با گروه تا سال 1986 ادامه یافت و در این سال بعـلت اختلافات درون گروه راجر از گروه جدا گردید اوج کار گروه پینک فلو ید و قلۀ شهرت آنها سال 1973 بود که انتشار آلبوم نیمه تاریک ماه در آمریکا برایشان حاصل کرد دو مشخصه مهم کارهای پینک فلو ید را از دیگران متفاوت میکرد اول استفاده از صداهای الکترونیک و جلوه های ویژه دوم شعر های ساده و نفوذ پذیر اعضا گروه: سید برت نوازنده گیتار آکوستیک و الکتریک که بعد جای خود را به دیو ید گیلمور داد ؛ راجر واترز نوازنده گیتار بیس و آواز خوان ؛ ریچارد رایت نوازنده کیبورد و آواز خوان ؛ نیک میسن نوازنده درام ؛ دیو ید گیلمور نوازنده گیتار لید و آواز خوان ؛ باب کلوز نوازنده گیتار لید آثار گروه پینک فلو ید عبارتند از: 1967 نی زن بر دروازه های سپیده دمThe Piper at the Gates of Dawn 1968يک نعلبکی پر از راز ها A Saucerful of Secrets 1969 اوم ماگومما ‎ Ummagumma 1970 مادر قلب اتمی Atom Heart Mother 1971 فضولی Meddle 1972 پوشیده در ابر ها Obscured by Clouds 1973 نیمه تاریک ماه The Dark Side of the Moon 1975 کاش اینجا بودی Wish You Were Here 1977 حیوانات Animals 1979 دیوار The Wall 1983 برش نهائی The Final Cut 1987 لغزش آنی عقل The Momentary Lapse of Reason 1994 ناقوس جدائی The Division Bell و نیز موسیقی متن فیلم بیشتر More

خواستم از عشق برايتان بنويسم

ديدم امروز تماميت عشق را ، تشنه تشنه ، سر بريده اند !

مجال سخن نيست ! باشد براي فردا ! فردايي كه خواهد آمد !!

اصلا چرا دروغ، همین پیش پای تو

گفتم که یک غزل بنویسم برای تو

احساس می کنم که کمی پیرتر شدم

احساس می کنم که شدم مبتلای تو

برگرد و هر چقدر  دلت خواست بد بگو

دل می دهم دوباره به طعم صدای تو

از قول من بگو به دلت   نرم تر شود

بی فایده ست این همه دوری ، فدای تو!

دریای من ! به ابر سپـردم بیـاورد :

یک آسمان ،  بهانه ی باران برای تو

ناقابل است ، بیشتر از این نداشتم

رخصت بده نفس بکشم در هوای تو

  می خواستم

  از تو

  ای عشق ِ دور دست !

  چکامه ای  بسرایم

   دیدم که

  از موج واره ی  چشما نــَت

  توفنده می شود

  دریای بیکرانه ی این دل  ،

  وین زخم ِ کهنه ی دلتنگــــی

  ســـــر ‌،  باز می کند

  ...

  آوَخ ، چه غمگنانه  و دلگیر  است

  امسال

  حال و هوای ِ سوز ِ زمستان

  ...

  اینک که من

  در حسرت ِ زلالی ِ بارانم

  این قطره های تیره و سنگین

  تنها

  گرد و غبار را

  از آسمان ، می  بارند

  آری ، مجال ِ سرودن  نیست

  اینک  ،  دوات ِ حوصله خالی ست .

.......................

باراني ام , باراني ام , باراني از آتش

 يك روح بي پروا و سرگرداني از آتش

.

اين كوچه ها , ديوارها , اصلاً تمام شهر

سوزان و من محبوس در زنداني از آتش

.

 اهل غزل بودم ، خدا يكجا جوابم كرد

 با واژه اي ممنوع  ، با انساني از آتش

.

 بي شك سرم از توي لاكم در نمي آمد

 بر پا نمي كردي اگر طو فاني از آتش

.

 تا آمدي ، آتشفشاني سالها خاموش

 بغضش شكست و بعد شد طغياني از آتش

.

 كاري كه از دست شما هم بر نمي آمد

 من بودم و در پيش رويم خواني ازآتش

.

 اين روزها محكوم  ِ اعدامم به جرم عشق

 در انتظارم بشنوم   ، فرماني از آتش

برگزیده از وبلاگ : شب غزل

http://www.shabghazal.persianblog.com